Para Przykładna

Spotkałam dziś Mammę-Rumianą i jej najwierniejszego Fana-Męża.

Przyszli do sklepu kupując dobrobyt i dostęp do świata – laptopa używanego.

Pani-Mamma nawijała o ogółach, bo szczegóły były poza jej możliwościami nateczasowymi zrozumienia, a Pan-Fan zagadywał tuż obok - mnie, Panią-Szefową.

- A Pani-Szefowa wie, że największym wrogiem mężczyzny jest alkohol i papierosy. Bo ja nie palę i nie piję całe życie, alkoholu to po prostu nie cierpię. Ale mam też moją ulubioną chorobę – uwielbiam codziennie wypić przedpołudniem kawę i zjeść dobre ciasto. Aha i jeszcze jestem uzależniony od roweru, mam tam w garażu Merca – ale jak mam po niego iść to chory jestem.. niech Pani-Szefowa patrzy  (pokazuje mi jak podnosi lewą nogę i kręci nią energicznie wyimaginowanym pedałem, unosząc jednocześnie ramiona naprzemiennie) - 73 lata, Pani widzi.. nieźle, nie!

A Pani Rumiana-Mamma z loczkiem na czole i krągłościami miękkimi zajmuje się Panem B. – naszym przystojnym sprzedawcą, który tłumaczy tajniki podłączenia do lapsa myszki na usb.

 – Ależ on ładny chłopak, no jejka taki ładny jak malowany!  Naprawdę – mówi do Męża-Fana - nasze chłopaki ładne są, ale Pan B. jest przepiękny! Mąż kiwa głową bezwarunkowo się zgadzając.

- Ehh – sapie Mąż na stronie - Szefowa, ile to się należy?

- Nie powiem  - mówię z przekorą, zauroczona całą sytuacją - to kolega wie, ale jest zajęty Pana żoną.

 - Ależ niech Pani zapyta, niech Pani zapyta! - naciera.

Odczekuję cztery zdania na temat bezpiecznego zamykania systemu i wtrącam – a ile B.?

- A tyle .. – mówi zapocony intensywnością słów oraz pochwał B.

Mówię: -  A tyle.. i Pan z kiejdy wyciąga zwitek, sto, dwieście… - O, tyle.
Pan-Fan całuje z namaszczeniem moją dłoń, ściskającą jeszcze zwitek banknotów i Dziękuje, szczerze z serca i z radością (która dzieciom dana od zarania, zanika zazwyczaj niepostrzeżenie pod wpływem odpowiedzialności, opatrznie rozumianej jako kary za grzechy).

Po całej serii prostych komend naszego przeuroczego B., Pani-Rumiana ukontentowana udanym "zamknięciem systemu" pakuje, a właściwie daje do spakowania w eko-siatkę  swojemu ukochanemu sprzęt nabyty i oto słucham na koniec wynurzeń bezcennych Państwa Przykładnych:

- A czy Pani wie jaka jest moja zasada? Kochać, szanować i słuchać żony! I wiesz Pani? Tak od 50 lat! Nawet nam Pan Komorowski order przysłał. To ja zrobiłem z tej okazji obiad w restauracji i tańce. Pani-Rumiana mówi – niemrawe już były..  Na co Pan-Fan puszcza oko, czym nie wydaje się zmartwiony.

Dowiaduję się również prawdy Pani-Rumianej - z ust jej męża oczywiście -  „na ile zasłużysz tyle będzie ci dane”.

Puentuję to po swojemu - „ile włożysz tyle wyjmiesz”.

Wszyscy kiwamy głowami ze zrozumieniem.